เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอหรงเชียนพูดจบ รอบ ๆ ก็เงียบไปสองสามวินาที
ซ่งไป่เจีย: “?”
ซ่งไป่เจีย: “??”
ซ่งไป่เจียเริ่มสงสัยตัวเอง ถึงเขาจะเป็นทาสรัก แต่ก็ยังไม่กล้าฝืนมโนธรรมพูดว่าทักษะการร้องของซูหว่านฉิงสูงกว่าหรงเชียน นี่มันพูดเป็นภาษาคนได้ยังไง?
【ตอนเสี่ยวซ่งไม่เป็นทาสรัก ก็มีรสนิยมใช้ได้เลย】
สีหน้าของซูหว่านฉิงก็แข็งค้างขึ้นมาทันที ไม่คิดเลยว่าไฟจะลามมาถึงตัวเอง “คุณหรง……”
“ฮ่า ๆ เชียนเชียน เธอเข้าใจผิดแล้ว”
ใบหน้าของซูเหวยเชียนเขียวคล้ำ พยายามฝืนยิ้ม “ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น คุณ เอ่อ ระดับมืออาชีพของคุณต้อง……ต้องไม่ต้องสงสัยอยู่แล้ว ผมแค่ต้องการกระตุ้นคุณ ไม่ได้ปฏิเสธคุณเลย ฮ่า ๆ”
หรงเชียนแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ สีหน้าบริสุทธิ์ไร้เดียงสา “จริงเหรอ? แต่เดิมฉันอัดเพลงปิดท้ายของ ‘ใจสั่นเพราะเธอ’ ไว้แล้ว คุณบอกว่าฉันร้องสู้หว่านฉิงไม่ได้ ให้ฉันยกโอกาสให้เธอ ตอนนี้กลับบอกว่าเพื่อกระตุ้นฉัน เหวยเชียน ฉันฟังไม่ค่อยเข้าใจเลย”
【?】