กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูหว่านฉิงหมุนตัวอยู่ตรงหน้าเซี่ยหวยโจวหลายรอบ สีหน้าจากที่มั่นใจว่าต้องได้ กลายเป็นเก้อเขินแข็งทื่อ
……ทำไมเซี่ยหวยโจวไม่มีปฏิกิริยาเลย?
เซี่ยหวยโจวเห็นสุนัขบีเกิล ไม่คิดว่าเป็นเย่หลิงหรือไง?
ซูหว่านฉิง: ‘ฮึ ๆ ระบบ เธอบอกว่านกยูงคือเซี่ยหวยโจว? งั้นทำไมเขาไม่เลือกฉัน ดูท่าเธอจะเป็นตัวไร้ประโยชน์จริง ๆ’
หมอกทมิฬหมายเลขสอง: ‘……’
หมอกทมิฬหมายเลขสอง: ‘?’
หมอกทมิฬหมายเลขสองคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าทำไมนางเอกถึงมั่นใจขนาดนี้: ‘เป็นไปได้ไหมว่าเธอปลอมตัวได้ไม่เหมือนเย่หลิงเลยสักนิด?’
หมอกทมิฬหมายเลขสอง: ‘มีคำกล่าวว่าใบหน้าบอกคน แต่ใจไม่ได้บอกตามหน้า ภายนอกดูดีแต่ข้างในกลวง แม้เธอจะเอาภาพลักษณ์สุนัขบีเกิลของเย่หลิงมาใส่ แต่ก็ถูกเซี่ยหวยโจวมองทะลุตั้งแต่แรกเห็น นั่นคือปัญหาของเธอ ไม่เกี่ยวกับฉันเลย’
หมอกทมิฬหมายเลขสอง: ‘นางเอกเอ๋ยนางเอก เธอปากบอกว่าตัวเองเป็นนักแสดง ดูการแสดงของเธอสิมันเป็นยังไง? บางทีก็หาสาเหตุที่ตัวเองบ้าง สำรวจตัวเองมาก ๆ หน่อย อย่าเอาแต่โทษระบบผู้บริสุทธิ์อย่างฉันทั้งวัน!’
พูดจบ หมอกทมิฬหมายเลขสองก็ค่อย ๆ อำพรางร่าง หายเข้าไปในห้วงสมุทรแห่งปัญญากินข้อมูลกลิ่นเมล็ดแตงต่อ