ตอนที่ 268 ถ้าไม่บอกว่าร้องเพลง ฉันนึกว่าเธอเลื่อยไม้ ฮ่า ๆ

ซูเหวยเชียนได้ยินคำนี้ก็ไม่พอใจทันที เขาจ้องหรงเชียนด้วยสายตาตำหนิ “หว่านฉิงอยากร้องเพลง เธอเป็นพี่สะใภ้ของเธอ ยอม ๆ เธอหน่อยจะเป็นอะไรไป”

【?】

【ประโยคนี้เมื่อกี้เหมือนเคยได้ยิน? บอกว่าจะรักภรรยาแท้ ๆ ทำไมพูดวนไปวนมาอยู่ประโยคเดียว ไม่เปลี่ยนสักนิด】

“ใช่แล้ว ใช่แล้ว” ทันใดนั้น เสียงผู้หญิงเสียงหนึ่งก็ลอยมาแผ่ว ๆ

“ถึงหว่านฉิงจะไม่ใช่อายุน้อยแล้ว แต่เธอยังมีจิตใจเด็ก ๆ ยอม ๆ เธอหน่อยจะเป็นอะไรไป”

เย่หลิงยื่นหัวออกมาอย่างหนักแน่น สำรวจขึ้นลง “ทารกยักษ์แบบนี้นาน ๆ ทีจะได้เจอ”

ซูเหวยเชียน: “?”

ซูเหวยเชียน: “ทำไมมีเธอเข้ามาเกี่ยวข้องอีก!”

เย่หลิง: “ก็ไม่มีทางเลือกนี่นา ก็เงินหามาได้ครบแล้ว ว่างไม่มีอะไรทำเลยมาดูความคืบหน้าของทุกคนหน่อย คุณชายใหญ่ซู นายไม่ไหวเลยนะ”

เย่หลิง: “ดูสิ ทุกคนต่างพยายามหาเงิน นายกำลังทำอะไรอยู่? ในกลุ่มนายมีตั้งสามคน ทำไมถึงตอนนี้มีแค่สองเหรียญทองที่คุณหรงเชียนหาได้ นายกับซูหว่านฉิงกินข้าวเปล่าหรือไง?”