บทที่ 56: เหยื่อล่อ

บทที่ 56: เหยื่อล่อ

ข้าคิดโดยไม่ลังเลว่า เช่นนั้นหากข้าฆ่าตัวเองได้ ก็ย่อมฆ่าเขาได้เช่นกัน

ราวกับมองออกว่าข้ากำลังคิดสิ่งใด เขากล่าวว่า “เจ้าเองก็ฆ่าตัวเองไม่ได้ หากเจ้าฆ่าตัวเองก็เท่ากับฆ่าข้า เจ้าเอาชนะข้าไม่ได้หรอก”

โทสะพลุ่งขึ้นกลางอก ข้าแทบจะหมดสติไปอีกครั้ง

“อีกอย่าง เจ้าจะฆ่าข้าด้วยเหตุใด?” เขากล่าวราวกับกำลังสนทนาเรื่องสัพเพเหระ “อาจารย์ของเจ้าเห็นเจ้าเป็นเหยื่อล่อชั้นยอด จึงส่งเจ้ามาอยู่ข้างกายข้า เขารู้อยู่แล้วว่าข้าต้องติดกับ เจ้าเลื่อมใสอาจารย์ของเจ้าถึงเพียงนั้น ทั้งยังช่วยเขาทำเรื่องใหญ่สำเร็จ เจ้าไม่ควรดีใจหรือ?”