บทที่ 55: จอมมาร

บทที่ 55: จอมมาร

“เจ้าคิดว่าบ่วงสะกดมารทั้งหมดถูกเจ้าทำลายไปแล้วหรือ? ไม่ใช่ อาจารย์ยังเหลืออยู่อีกหนึ่งเส้น” บนใบหน้าอาจารย์พลันปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ ที่หาได้ยากยิ่ง “ทว่าการผูกบ่วงสะกดมารไว้กับจิตวิญญาณของเจ้านั้นยากเย็นแสนเข็ญ มิใช่หรือ? โชคดีที่ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้ามีเหยื่อล่อซึ่งไม่อาจต้านทานได้”

น้ำเสียงของอาจารย์เย็นเยียบและเกรี้ยวกราดเกินไป ราวกับคมกระบี่ที่แทงทะลุศีรษะของข้าโดยตรง

เหงื่อเย็นไหลโซมกาย ความเจ็บปวดรุนแรงถึงขีดสุด ราวกับถูกแล่เนื้อเถือหนังด้วยมีดนับพันเล่ม ไม่สิ มันเจ็บปวดยิ่งกว่านั้นมาก กระทั่งรุนแรงเกินกว่าความทรมานในโถงทัณฑ์วินัยเสียอีก ทว่าญาณเทพของข้ายังคงแจ่มชัด ไม่อาจหมดสติไปได้เลย