บทที่ 38: ศิษย์

บทที่ 38: ศิษย์

ข้า...

จนปัญญาจะกล่าวอะไรออกมา

ไม่นึกเลยว่าอาจารย์ตกลงมาเพียงครั้งเดียวจนเกิดอาการเช่นนี้ ถึงกับคิดว่าข้าคืออาจารย์ทวด

ต้องเป็นเพราะเหยี่ยนจือแน่ ๆ เขาถ่ายทอดโรคเลอะเลือนให้อาจารย์

ข้าคิดอย่างเคียดแค้นอยู่ในใจอีกครั้ง

ทันใดนั้น เมื่อคิดถึงเหยี่ยนจือ ข้าก็นึกถึงคำถามที่ค้างคาใจมาครึ่งค่อนวันได้ จึงฉวยโอกาสตอนที่อาจารย์กำลังเลอะเลือน กระแอมไอแล้วแสร้งถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “จริงสิ กุยอีคือใครกัน?”

แววสับสนปรากฏขึ้นในดวงตาของอาจารย์อีกครั้ง เขากล่าวว่า “กุยอีคือเทพธิดาแห่งภูเขาฟาง เป็นสหายของอาจารย์”

คำตอบนี้เหนือความคาดหมายของข้าอยู่บ้าง แต่ในเมื่อถามแล้ว ข้าจึงตัดสินใจถามต่อให้ถึงที่สุดว่า “ถ้าเช่นนั้น กุยอีกับเหยี่ยนจือมีความสัมพันธ์เช่นไร?”