บทที่ 36: กุยอี

บทที่ 36: กุยอี

ในที่สุดเหยี่ยนจือก็ถูกข้าตอกกลับจนพูดไม่ออก เขาก้มหน้าก้มตาขุดต่อไป ส่วนข้าเห็นว่าตนได้เปรียบแล้ว จึงไม่พูดอะไรอีก เอาแต่ยิ้มกริ่มพลางก้มหน้าทำงานต่อ

ขุดต่อไปได้อีกครู่หนึ่ง แทบจะพร้อมกันนั้นเอง ข้ากับเหยี่ยนจือต่างก็พบเส้นเอ็นยาวสีแดงอีกเส้น เราต่างออกแรงดึงมันออกมาแทบจะพร้อมกัน

คราวนี้ข้าใจกว้าง ไม่แย่งกับเหยี่ยนจืออีก

เหยี่ยนจือเองก็เก็บเส้นเอ็นยาวเส้นนั้นไว้อย่างระมัดระวัง

จากนั้นเขาก็หยิบของสิ่งหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายพู่กันเหล็กออกมา แตะลงบนศพของชินผีเบา ๆ ร่างมหึมาราวกับภูเขาลูกเล็กพลันสลายหายไปในพริบตา ไม่นานก็ไม่เหลือแม้แต่ขนสักเส้น ราวกับไม่เคยมีอยู่มาก่อน

วิชาอาคมเทพเซียน ช่างราวกับความฝันและมายา ลึกล้ำจนยากหยั่งถึง