บทที่ 35: ศิษย์สายตรง

บทที่ 35: ศิษย์สายตรง

“ไป! ไป! ไป!” เหยี่ยนจือเก็บถุงใบนั้นพลางพึมพำว่า “ประเดี๋ยวเจ้าต้องดูศิษย์รักของเจ้าให้ดี หากนางถูกชินผีกิน ข้าจะไม่รับผิดชอบชดใช้ให้เจ้า...”

ข้ากับอาจารย์และเหยี่ยนจือเดินทางมาถึงสามห้วงลึกด้วยกัน

อย่าเห็นว่าตลอดทางเหยี่ยนจือเอาแต่พึมพำจู้จี้จุกจิก ไม่เหลือมาดของมหาเทพแม้แต่น้อย

ทว่าเมื่อมาถึงก้นสามห้วงลึก เขากลับสงบจิตรวมปราณ ยืนตระหง่านมั่นคงดุจขุนเขา เปี่ยมด้วยบารมีของมหาเทพขึ้นมาทันใด

ที่แท้ชินผีเป็นนกยักษ์หลากสีสัน ตัวมันดูคล้ายหงส์เพลิง ทว่าดุร้ายเป็นอย่างยิ่ง

อาจารย์กับเหยี่ยนจือร่วมมือกันเข้าต่อสู้กับชินผี

ข้าหลบอยู่ด้านข้างอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้ชินผีพบเห็นข้า