บทที่ 34: เหยี่ยนจือ

บทที่ 34: เหยี่ยนจือ

อาจารย์กล่าวว่า “นี่คือมังกรมายา สามารถสร้างภาพมายาได้ ทว่าที่แห่งนี้ไม่ควรมีมังกรมายาอยู่ จงไว้ชีวิตมันเสีย ตรวจสอบให้แน่ชัดก่อน แล้วค่อยดำเนินการตามบัญญัติสวรรค์”

เมื่อเก็บมังกรมายาไปแล้ว หมอกริมแม่น้ำก็สลายหายไปจนหมด เหล่าผึ้งเรืองแสงบินว่อนอย่างไร้จุดหมาย ราวกับฝูงเอลฟ์ที่ถือตะเกียงดวงน้อยนับไม่ถ้วน

อาจารย์บอกว่าสิ่งนี้เรียกว่าผึ้งเรืองแสง มีพิษ และถือกำเนิดมาพร้อมกับมังกรมายา

เมื่อแสงอรุณเริ่มสาดส่อง ผึ้งเรืองแสงก็สลายไปยามต้องแสงตะวัน ราวกับบุปผาที่ร่วงโรยอย่างรวดเร็ว หรือหิมะปลิวว่อนท่ามกลางสายลม เพียงชั่วพริบตาก็สลายหายไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือร่องรอยอีก

ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยมาทะเลตะวันตก จึงไม่รู้เลยว่าทะเลตะวันตกมีสภาพเป็นอย่างไร