บทที่ 33: แดนมายา

บทที่ 33: แดนมายา

ฝูงผึ้งที่ส่องแสงระยิบระยับราวกับไฟผีบินวนล้อมรอบร่างนั้น ประหนึ่งรัศมีแสงอันพร่าเลือน

ข้ามองร่างที่กำลังใกล้เข้ามาด้วยความประหลาดใจ ด้วยพลังเทพของข้า กลับไม่อาจสัมผัสกลิ่นอายใดจากมันได้ ไม่รู้ว่าสิ่งนี้เป็นเทพเซียน เอลฟ์ หรือภูตผีปีศาจกันแน่

ข้าหันกลับไป เดิมทีคิดจะถามอาจารย์ว่านี่คือสิ่งใด ทว่าทันทีที่หันกลับไป ข้าก็ต้องตกตะลึงอย่างยิ่ง

เพราะตำแหน่งที่อาจารย์เคยยืนอยู่กลับว่างเปล่า เหลือเพียงโคมสองดวงที่ถักทอขึ้นจากแสงอรุณ ส่องประกายเป็นรัศมีเล็ก ๆ ส่วนพื้นที่ไกลออกไปกลับมืดสนิท

ข้าถึงกับอ้าปากค้าง