เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 32: หยวนไจ่
ข้าเก็บมุกสดับวายุ พลางยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “ศิษย์พี่ทั้งหลายย่อมมิได้กล่าวร้ายอาจารย์ ส่วนเรื่องการคัดเลือก พวกท่านก็กล่าวแล้วมิใช่หรือว่า ศิษย์ในสำนักทุกคนล้วนเข้าร่วมการคัดเลือกได้ แม้ก่อนหน้านี้ข้าจะล่วงเกินศิษย์พี่ชายเฉิงอวี่และฝ่าฝืนกฎสำนัก ทว่าอาจารย์ก็ลงโทษให้ข้ารับโทษในโถงทัณฑ์วินัยเป็นเวลาร้อยวันแล้ว หากศิษย์พี่ทุกท่านเห็นว่าบทลงโทษนี้ยังเบาเกินไป ก็จงไปค้นดูในกฎสำนักว่าควรลงโทษเช่นไร หรือไม่ก็ไปขอให้อาจารย์ลงโทษข้าเพิ่มเติม การนำเรื่องนี้ไปนินทาลับหลังเช่นนี้ เกรงว่าจะผิดวิสัยบัณฑิตและเสียกิริยาแห่งเทพเซียนไปเสียแล้ว”
คราวนี้อาจารย์ลงโทษข้าหนักหนานัก ต่อให้คนเหล่านี้ชอบนินทาเพียงใด ก็ไม่กล้าหลับตาพูดโกหกหน้าตาย ศิษย์พี่ทั้งหลายจึงพากันนิ่งอั้นไปชั่วขณะ