กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 21: รับโทษ
เพียงเค่อเดียวก็ทำให้กระวนกระวายทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้แล้ว นับประสาอะไรกับร้อยวัน
ที่จริงไม่ต้องเพิ่มบทลงโทษใดอีก เพียงเท่านี้ก็ทำให้ข้าหวาดหวั่นจนแทบสิ้นสติแล้ว
ทันทีที่ข้านั่งลง ร่างก็พลันลอยขึ้นกลางอากาศ ปลายกระบี่หักวาววับท่อนหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาแทงไหล่ขวาของข้า
ความเจ็บปวดแล่นลึกถึงขั้วหัวใจ
ข้าร่วงลงจากกลางอากาศ ไหล่ขวาแทบถูกปลายกระบี่แทงทะลุ โลหิตทองคำหยดลงมา
บาดแผลเหมือนกับที่ศิษย์พี่ชายเฉิงอวี่ได้รับไม่มีผิด
ข้าพลันเข้าใจ ที่แท้บทลงโทษที่ข้าได้รับก็คือความผิดที่ข้าเคยก่อไว้
ข้ากัดฟันทนความเจ็บปวด
ผ่านไปครู่หนึ่ง ปลายกระบี่บนไหล่พลันหายไป ความเจ็บปวดจากบาดแผลก็หยุดลงเช่นกัน