กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 13: อาจารย์
ข้าทั้งตกใจและยินดี ทว่าปราณมารสายหนึ่งกลับพุ่งทะยานขึ้นจากที่ไม่ไกลนัก ประหนึ่งศรสัญญาณขนาดยักษ์ ก่อนกระแทกเข้ากับแสงทองบนฟ้าในพริบตา เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน
แสงทองแผ่ขยายออกเป็นวงกลมขนาดใหญ่ อาจารย์ถือกระบี่ยาวร่อนลงมาอย่างองอาจ ปลายกระบี่ในมือชี้ตรงไปยังปราณมาร สายลมรุนแรงพัดชายอาภรณ์ของเขาพลิ้วไสว เขาตวาดเสียงเบาว่า “ทะลวง!”
ชั่วพริบตา แสงทองนับหมื่นสายก็พุ่งลงมาจากฟากฟ้า ประหนึ่งศรนับหมื่นดอก
ปลายกระบี่ชี้ไปที่ใด แดนมารทั้งแดนก็สั่นไหวไม่หยุด ราวกับเรือลำน้อยที่ลอยอยู่กลางมหาสมุทรและโคลงเคลงไปตามคลื่น
ภายในวังเกิดความโกลาหลขึ้นทันที ไม่ว่าจะเป็นนางมาร ภูตอสูร หรือมนุษย์ ทุกตำหนักล้วนสั่นสะเทือน ผู้คนมากมายกรีดร้องและวิ่งหนีกันอลหม่าน