กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
จดหมายถึงครอบครัวของอวี๋เพ่ยหลานเขียนเสร็จอย่างรวดเร็ว
มีซองจดหมายกับแสตมป์พร้อมอยู่แล้ว เธอไปส่งจดหมายที่ที่ทำการไปรษณีย์ของเขตทหาร
ในบ้านจู่ ๆ ก็ขาดคนไปคนหนึ่ง ราวกับเงียบลงมาก
ทั้งที่ตอนฝึกเขียนพู่กันก็เงียบดีอยู่แล้ว
แต่กู้เว่ยเหอรู้สึกอยู่ตลอดว่าตอนนี้อากาศราวกับถูกสูบจนหมด
กู้เว่ยเหอขมวดคิ้ว แทบอ่านหนังสือในมือต่อไม่ไหว
พอมองไปที่สวี่ผิงอีกครั้ง เธอยืนฝึกเขียนอย่างตั้งใจ ราวกับพู่กันในมือกับกระดาษฝึกเขียนบนโต๊ะคือทั้งหมดของเธอ
กู้เว่ยเหอมองเธอเขียนทีละขีดทีละเส้นจนหมดแผ่น แล้วไปหยิบกระดาษอีกแผ่น
ฝึกต่อ
ราวกับไม่รู้จักเหนื่อย