กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กู้เว่ยเหอได้ยินเสียงฝีเท้า จึงคิดว่าสวี่ผิงกลับมาอีกครั้ง
เธอเป็นคนแบบนั้น
มักรู้สึกว่าไม่ควรปล่อยให้เขาอยู่ตามลำพัง
มีเรื่องให้เป็นห่วงมากมายอยู่เสมอ
บางครั้งกู้เว่ยเหออยากถามเธอว่า เธอมองฉันเป็นคนอย่างไรกันแน่?
เป็นทหารหนีทัพที่อ่อนไหวและเปราะบางอย่างนั้นหรือ?
วันหนึ่งไม่รู้เมื่อไร เขาอาจคิดสั้นและจบชีวิตตัวเองอย่างเงียบ ๆ ในตอนที่คนในครอบครัวไม่ทันสังเกต?
อย่างไรเสีย ตอนนี้เขาก็ไม่อาจทำอะไรให้ครอบครัวได้จริง ๆ
เป็นภาระของครอบครัวนี้
แต่เธอก็มักระมัดระวังตัวอยู่เสมอ ทั้งยังเปราะบางยิ่งกว่าเขาเสียอีก