กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อวี๋ชิงผิงรู้ว่าพ่อของตัวเองมองไม่เห็นค่าเฉินซินหัว
คิดว่าเขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว ควรแบกรับภาระได้แล้ว
แต่กลับแบกอะไรก็ไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่เป็น
ผ่านมาหลายปีแล้ว ทำงานยังไม่คล่อง
อวี๋ไป๋ซุ่นจะมองเขาเข้าตาได้ก็แปลก
อวี๋ชิงผิงยิ้มพูดว่า “ก็ไม่ใช่ว่าโตมากินข้าวสารบ้านเรา”
“นี่เธอพูดความจริงเลย ฉันก็ไม่ใช่พ่อมัน ไม่จำเป็นต้องไปยุ่งเรื่องนี้” อวี๋ไป๋ซุ่นคิด ขอแค่ลูกสาวของตัวเองไม่โง่แต่งงานกับ ‘นายน้อย’ แบบนี้ เขาก็ไม่มีอะไรต้องกังวล
ถึงแต่งงานไม่ได้ทั้งชีวิตก็ไม่เป็นไร เขายังมีลูกชายสามคน เลี้ยงลูกสาวน้อยคนเดียวไม่ไหวหรือ?