กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สองแม่ลูกที่เพิ่งกลับมาถึงจุดพักเยาวชนปัญญาชนไม่ได้สังเกตว่ามีคนย้ายเข้าไปอยู่ในห้องว่างข้าง ๆ แล้ว
เวลานี้มารดาเฉินกุมหน้าอก สีหน้าเหลืองซีด พูดจาไร้เรี่ยวแรง “แม่รู้ว่าลูกหยิ่งในศักดิ์ศรีและไม่ยอม ก่อนหน้านี้ถูกปฏิเสธ ตอนนี้ก็ไม่มีหน้าไปเอาใจผู้หญิงคนนั้นอีก แต่ซินหัวเอ๊ย ตอนนี้เราต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้ ลูกจำคำสั่งเสียก่อนตายของพ่อได้ไหม”
เฉินซินหัวหลับตา เขาจำได้แน่นอน
มีชีวิตอยู่ให้ดี
พ่อทนต่อไปไม่ไหวแล้ว แต่ก็ยังหวังว่าเขาจะพามารดามีชีวิตอยู่ให้ดี
แต่พอเขากับมารดามาถึงชนบทที่ผู้คนไม่คุ้นเคยจริง ๆ