กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
มารดาเฉินมองอยู่ที่หน้าต่างนานพอสมควร ก่อนจะเงียบ ๆ กลับเข้าไปในห้อง
“เธอกำลังดูแลคนป่วยคนนั้น เดี๋ยวฉันจะเรียกเธอมา ลูก…”
ตามการศึกษาที่เธอได้รับมา เดิมทีไม่ควรทำแบบนี้
แต่คนจะอดตายอยู่แล้ว ยังจะมีทางเลือกอะไรอีก
เฉินซินหัวเบิกตากว้าง “แม่!”
มารดาเฉินรีบปิดปากลูกชาย กดเสียงดุเขา “ลูกจะตะโกนดังขนาดนั้นทำไม คิดว่าฉันอยากทำแบบนี้หรือ”
ถ้าพลาดขึ้นมา นั่นคือความผิดฐานอันธพาล
ต้องโดนยิงเป้า!