เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ถังเซิ่งจามออกมาอย่างกะทันหัน โพรงจมูกพลันรู้สึกคันยุบยิบขึ้นมา เขาขยี้จมูกตามจิตสำนึก ภาพโฮโลแกรมตรงหน้าสั่นไหวตามไปด้วย—นั่นคือแผนผังการวางกำลังของกองทัพพันธมิตรเจ็ดสำนักในหุบเขาฝังเซียน
"มีคนกำลังบ่นถึงนายอยู่ล่ะสิ" ติงฮ่าวพูดโดยไม่เงยหน้า นิ้วมือเลื่อนไปมาอย่างรวดเร็วบนหน้าต่างสถานะควบคุมของเครื่องสั่นพ้องแม่เหล็กไฟฟ้า ผนังห้องทดลองทอแสงสีฟ้าจางๆ นั่นคือเยื่อชีวภาพกำลังปรับควบคุมความดันอากาศภายในห้อง ฐานใต้ดินทั้งหมดสร้างขึ้น ณ ความลึกหนึ่งพันเมตรใต้ดินในโลกปฐพีอันห่างไกล รอบด้านล้วนเป็นชั้นหินเต่าดำที่แข็งแกร่ง
สิ่งจำลองของอ้ายหลุนโผล่ศีรษะออกมาจากด้านหลังถังเพาะเลี้ยง เส้นผมสีดำขลับยังคงมีหยดสารอาหารสกัดไหลหยด เนื่องจากแผนแทรกซึมของกองกำลังกระบองเขี้ยวหมาป่าในครั้งนี้ไม่สามารถบรรทุกสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีกลจำนวนมากมาได้ สิ่งประดิษฐ์ทางเทคโนโลยีจำนวนมากของพวกเขาบนดวงดาวดวงนี้จึงล้วนมีแหล่งที่มาจากเซลล์ประเภทต่างๆ ที่แยกออกจากสิ่งจำลอง เพื่อนำมาทำให้เป็นจริงผ่านวิถีวิศวกรรมสิ่งมีชีวิต เธอจงใจสะบัดผม หยดน้ำกระเซ็นใส่ใบหน้าของถังเซิ่ง
"หัวหน้าหน่วยคะ ศิษย์พี่เกาหยิวส่งชุดข้อมูลล่าสุดกลับมาแล้วค่ะ" เธอขยิบตา มุมปากเจือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "แหม หูของคุณทำไมถึงแดงขึ้นมาล่ะคะ?"