ตอนที่ 390 มอบของขวัญ

"ช้าก่อน"

เสียงของถังเซิ่งไม่ดังนัก ทว่ากลับทำให้รูปร่างของโม่หวายหย่วนที่หันหลังไปแล้วพลันชะงักหยุด ผู้บำเพ็ญแกนทองท่านนี้ค่อย ๆ หันกลับมา แสงแดงบนไม้บรรทัดศีลเริ่มกะพริบวูบวาบไม่นิ่งอีกครั้ง หลินโม่สังเกตเห็นว่าแขนเสื้อขวาที่ว่างเปล่าของเขาขยับไหวเองโดยไร้ลม เห็นได้ชัดว่าลอบร่ายมุทราเตรียมไว้แล้ว

"สหายเต๋าโม่โปรดดู" ถังเซิ่งยกมือซ้ายขึ้น กำไลข้อมือไพฑูรย์พลันส่องประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้า ลำแสงหกสายพุ่งออกจากห่วง ถักทอกันกลางอากาศกลายเป็นม่านแสงกึ่งโปร่งใสทั้งหกด้าน แต่ละด้านกว้างยาวด้านละสามฉื่อ ลอยค้างอยู่กลางอากาศระหว่างคนทั้งสาม

รูม่านตาของโม่หวายหย่วนหดเกร็งฉับพลัน เขามีชีวิตอยู่มากว่าสองร้อยปี อีกทั้งยังเป็นลูกศิษย์ของสำนักใหญ่อย่างสำนักสวรรค์เร้นลับ การที่เขาเป็นผู้บำเพ็ญแกนทอง หากอยู่ในสำนักขนาดเล็กย่อมสามารถรับตำแหน่งผู้อาวุโสได้แล้ว และในสำนักนิกายใหญ่ที่มีชื่อเสียงก็นับเป็นเสาหลัก นับว่าเคยพบเห็นสมบัติเวทและอาวุธวิญญาณมานับไม่ถ้วน แต่กลับไม่เคยพบเห็นวิธีการที่สามารถแสดงภาพขึ้นกลางอากาศว่างเปล่าได้คมชัดถึงเพียงนี้มาก่อน นี่มิใช่ความผันผวนของพลังวิญญาณของวิชากระจกวารี และมิใช่เงามายาของวิชาลวงตาแต่อย่างใด