ตอนที่ 389 โถงใหญ่สำนักนิกาย

แสงรุ่งอรุณส่องทะลุผ่านชั้นเมฆ หลินโม่พาถังเซิ่งก้าวขึ้นสู่ขั้นบันไดหยกเขียวเบื้องหน้า เขานับก้าวเดินตามจิตสำนึก—สามร้อยเจ็ดขั้น บนขั้นบันไดเต็มไปด้วยรอยกระบี่ที่พาดสลับไปมา มีอยู่หลายจุดที่ยังหลงเหลือตราประทับไหม้เกรียมสีดำ ราวกับถูกเปลวเพลิงแผดเผามาอย่างหนัก ในวันวาน สองฝั่งขั้นบันไดมักจะมีลูกศิษย์บังคับกฎถือกระบี่ยืนประจำการ ทว่ายามนี้กลับว่างเปล่าไร้ผู้คน

"ตรงนี้คือเส้นทางมุ่งหน้าสู่โถงใหญ่สำนักนิกายของพวกคุณงั้นเหรอ?" เสียงของถังเซิ่งดังมาจากด้านหลัง เขากำลังโน้มตัวลงเก็บป้ายหยกที่แตกหักครึ่งหนึ่งขึ้นมา คำว่า "บังคับกฎ" สองอักษรบนนั้นเหลือเพียงคำว่า "บังคับ" เท่านั้นที่ยังสมบูรณ์

"ระวังขั้นบันไดด้วยครับ" หลินโม่เอ่ยเตือนเสียงเบา หินหยกเขียวบนขั้นบันไดตรงหน้าเท้าของถังเซิ่งแตกละเอียดไปหมดแล้ว ภายในรอยแตกร้าวมีผลึกสีม่วงประหลาดซึมออกมา ส่องประกายแวววาวชวนพิศวงใต้แสงรุ่งอรุณ ถังเซิ่งย่อตัวลง ปลายนิ้วหยุดพักค้างอยู่เหนือผลึกนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะพึมพำออกมาคำหนึ่ง "ร่องรอยการกลายเป็นไพฑูรย์จากอุณหภูมิสูง..."