เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ประตูใหญ่สำริดอันหนักอึ้งของศาลากลไกสวรรค์ค่อย ๆ ปิดลงด้านหลัง หลินโม่ถอนหายใจยาวออกมาราวกับปลดเปลื้องภาระหนักพันชั่ง แสงแดดบนท้องถนนกำลังอบอุ่นพอดี สาดส่องจนผิวถนนหินเขียวทอประกายเงางามนุ่มนวล แตกต่างจากความหนาวเหน็บที่ถูกแสงวิญญาณของอาวุธเวทปกคลุมภายในศาลาอย่างสิ้นเชิง
"ที่นี่เป็นพื้นที่ตอนในของขุมอำนาจศาลากลไกสวรรค์" ซูอวี่ฉิงกล่าวช้า ๆ "ข่าวกรองของสำนักสวรรค์เร้นลับที่นี่อ่อนแอ ผลประโยชน์ของแต่ละสำนักพัวพันกัน ทั้งสำนักยังไม่ได้จัดตั้งที่มั่นไว้ที่นี่ พวกเรายังคงไม่มีทางติดต่อสำนักได้อยู่ดี"
หลินโม่พยักหน้า กวาดสายตามองร้านรวงที่เรียงรายแน่นขนัดริมถนน หน้าป้ายร้านขายยาที่แขวนป้าย "จี้หมินถัง" มีมนุษย์ปุถุชนสองสามคนกำลังต่อแถวซื้อยาผง ในโรงตีเหล็กฝั่งตรงข้าม ชายฉกรรจ์เปลือยท่อนบนเหวี่ยงค้อนทุบก้อนเหล็กดิบสีแดงฉาน ประกายไฟสาดกระจาย ส่งเสียงตีเหล็กเป็นจังหวะ หากมิใช่เพราะมีผู้บำเพ็ญสวมชุดคลุมเวทเดินผ่านไปมาเป็นครั้งคราว ก็แทบจะทำให้ผู้คนลืมเลือนไปเลยว่านี่คือเมืองใหญ่ของโลกผู้บำเพ็ญ
"ใกล้ถึงเวลานัดหมายกับถังเซิ่งแล้ว" ซูอวี่ฉิงเงยหน้ามองเงาแดด "ไปหาร้านน้ำชาทางใต้ของเมืองรอเขาเถอะ"