ตอนที่ 383 เรื่องเล่าของนิกายมาร

แสงรุ่งอรุณทะลุผ่านชั้นเมฆ สาดส่องลงบนกำแพงเมืองสูงตระหง่านของเมืองเทียนเฟิง หลินโม่กับซูอวี่ฉิงเดินตามกระแสผู้คน ลัดเลาะผ่านถนนห้าสาย ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครมที่พัดพาเข้ามา แฝงไปด้วยเสียงโลหะกระทบกันที่ใสกังวาน

"นั่นคือสาขาย่อยของศาลากลไกสวรรค์" หลินโม่กดเสียงต่ำ ชี้ไปยังหอคอยสีมืดสนิททั้งหลังที่อยู่ไกลออกไป ฝังอัญมณีที่ฝังอยู่บนตัวหอคอยส่องประกายระยิบระยับใต้แสงตะวัน ภายในลูกแก้วผลึกที่ลอยค้างอยู่บนยอดหอคอยคล้ายมีทางช้างเผือกเคลื่อนไหวเวียนว่าย

ซูอวี่ฉิงพยักหน้าเล็กน้อย นิ้วมือปัดผ่านบริเวณเอวอย่างแนบเนียน กระบี่วิญญาณน้ำแข็งถูกห่อหุ้มด้วยผ้าหยาบหลายชั้น ลายเมฆของสำนักสวรรค์เร้นลับบนฝักกระบี่ถูกปกปิดไว้จนมิดชิด เธอทัดปอยผมที่กระจัดกระจายไว้หลังใบหู ทว่าการเคลื่อนไหวอันเรียบง่ายนี้กลับทำให้หลินโม่สังเกตร่องรอยของน้ำค้างแข็งบนข้อมือของเธอที่ยังไม่เลือนหายไปจนหมด

เมื่อเดินผ่านถนนสายหลักอันคึกคัก หลินโม่และซูอวี่ฉิงก็มายืนอยู่หน้าสาขาย่อยของศาลากลไกสวรรค์ แหงนมองหอคอยเจ็ดชั้นสีมืดสนิททั้งหลังนี้ หินดวงดาวที่ฝังอัญมณีอยู่บนตัวหอคอยทอประกายแสงเย็นเยียบใต้แสงแดด แต่ละก้อนล้วนจัดเรียงตามตำแหน่งทิศของดวงดาวโจวเทียน ก่อตัวเป็นค่ายกลอันลึกล้ำบางอย่างขึ้นมาอย่างเลือนราง