ตอนที่ 380 จิตสังหารร้อยลี้

ดวงตะวันรุ่งอรุณลอยขึ้นทางทิศตะวันออก ระลอกคลื่นของแม่น้ำฉื่อสุ่ยทอประกายแสงทองในแสงรุ่งอรุณ พื้นรองเท้าบูตของหลินโม่เพิ่งจะสัมผัสถูกก้อนกรวดเปียกลื่นริมแม่น้ำ เสียงแหวกอากาศของผู้ไล่ล่าด้านหลังก็ดังมาถึงในระยะร้อยจั้งแล้ว

"ไม่ทันแล้ว" ซูอวี่ฉิงพลันกดไว้บาดแผลที่ข้อมือซ้าย หยดโลหิตสีชาดหยดหนึ่งร่วงลงบนคมกระบี่วิญญาณน้ำแข็ง ตัวกระบี่ดังหึ่งก้อง ลายเกล็ดน้ำค้างแข็งเคลื่อนไหวราวกับสิ่งมีชีวิต เธอกัดจนแตกปลายนิ้ว วาด ยันต์โลหิต ขึ้นสายหนึ่งบนสันกระบี่ "ใช้น้ำแข็งทมิฬเป็นตัวนำ อาศัยเส้นพลังน้ำเป็นหลักยึด——"

ชั่วขณะที่ปลายกระบี่แตะลงบนผิวน้ำ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงฉับพลัน

ใจกลางแม่น้ำพลันระเบิดกระจายเสาน้ำสูงราวหนึ่งจั้ง ไอเย็นแพร่กระจายไปยังสองฝั่งด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า หลินโม่มองเห็นคลื่นน้ำจับตัวแข็งเป็นผลึกน้ำแข็งกลางอากาศด้วยตาตนเอง สายน้ำที่ไหลเชี่ยวกรากแปรเปลี่ยนเป็นทุ่งน้ำแข็งดุจผิวกระจกในพริบตา หมอกสีขาวพุ่งทะลักออกมาจากรอยร้าวของชั้นน้ำแข็ง ชั่วพริบตาก็ปกคลุมทั่วทั้งผิวน้ำ

"ไปบนผิวน้ำแข็ง!" น้ำเสียงของซูอวี่ฉิงอ่อนแอลงหลายส่วน "ในหมอกฉันวางค่ายกลลวงรอยไว้"

หลินโม่ประคองร่างที่โงนเงนใกล้ล้มของเธอไว้ ยามหนวดสัมผัสรู้สึกเย็นเฉียบไปหมด ถึงได้พบว่าปลายแขนเสื้อของเธอเกาะกุมไปด้วยเกล็ดน้ำค้างแข็ง ริมฝีปากซีดขาวจนแทบจะโปร่งใส กระบวนท่าเมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าสิ้นเปลืองพลังมากเกินไป