ตอนที่ 379 ภัยเพราะหญิงงาม

ปลายนิ้วของหลินโม่ลูบคลำบนด้ามกระบี่เบา ๆ ในเงามืดห่างออกไปสามจั้งด้านหลัง มีกลิ่นอายเลือนรางหลายสายคอยติดตามดั่งเงาตามตัว

"อย่าหันกลับไป" เสียงส่งกระแสเสียงของซูอวี่ฉิงดังขึ้นข้างหู "สี่คน กำลังหยั่งเชิงอยู่"

หลินโม่พยักหน้าเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น จงใจชะลอฝีเท้าลง ปล่อยให้พื้นรองเท้าครูดกับแผ่นหินเขียวจนเกิดเสียงแผ่วเบา เขาอาศัยจังหวะจัดสาบเสื้อ แอบยัดกล่องไม้โสมสุริยันเพลิงเข้ากระเป๋าด้านใน

หมอกปกคลุมถนนตะวันออกของเมืองฉือเซียว บนถนนแผ่นหินเขียวยังหลงเหลือหยาดน้ำค้าง แม้ยังอยู่ในช่วงเช้ามืด แต่แสงไฟของหอร้อยพฤกษาก็สว่างขึ้นแล้ว

หลินโม่ผลักประตูไม้แกะสลักของหอร้อยพฤกษ์เปิดออก แกนประตูดัง "เอี๊ยด" ขึ้นเบา ๆ หนึ่งเสียง

"ผู้จัดการ จัดผงสงบใจให้อีกหนึ่งเทียบ" หลินโม่วางใบสั่งยาลงบนเคาน์เตอร์ นิ้วมือเคาะเบา ๆ ที่คำว่า "หญ้าหัวใจน้ำแข็ง" สามคำนั้น

ผู้จัดการเฒ่ายกสายตาฝ้าฟางขึ้น มองดูใบสั่งยา แล้วมองซูอวี่ฉิงที่อยู่ด้านหลังหลินโม่ พลางส่ายหน้ากล่าวว่า "ท่านลูกค้า หญ้าหัวใจน้ำแข็งไม่มีจริง ๆ เดือนก่อนสำนักกระบี่เหิน..."

"ฉันรู้" หลินโม่เอ่ยขัดเขา หยิบหินวิญญาณสามก้อนออกมาจากอกเสื้อ "ใช้เห็ดหลินจือหิมะแทนก็ได้"