เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บนขั้นบันไดหยกเขียวหน้าหอเจินหลง หลินโม่จัดสาบเสื้อสีครามให้เรียบร้อย น้ำค้างยามเช้ายังไม่สลายไป กระถางธูปนกกระเรียนสำริดสองฟากขั้นบันไดดูดกลืนและปล่อยออกควันสีเขียวจาง ๆ ปกคลุมหอศาลาทั้งหลังไว้ในหมอกควันสลัวราง
"แขกผู้มีเกียรติทั้งสองโปรดแสดงบัตรเชิญ"
ชายชราชุดคลุมเทาที่เฝ้าประตูมีหนวดผมขาวโพลน บริเวณเอวแขวนตราสำริดขนาดเล็กไว้หนึ่งชิ้น หลินโม่สังเกตเห็นว่าบนนิ้วมือผอมแห้งของเขาสวมแหวนไว้สามวง สลักอักษรจ้วนโบราณสามคำแยกย้ายว่า "เจิน", "หลง", "เจี้ยน" ทอแสงเรืองรองในแสงรุ่งอรุณ
ซูอวี่ฉิงหยิบบัตรเชิญปั๊มทองออกมาจากในแขนเสื้อ ตอนที่ชายชรารับไป คำว่า "เจี้ยน" บนแหวนก็สว่างวาบขึ้นมาฉับพลัน กวาดลำแสงสีน้ำเงินสายหนึ่งผ่านบนบัตรเชิญ
"บัตรเชิญระดับเร้นลับ ที่นั่งอักษรเหลืองหมายเลขปิ่ง" ชายชรายื่นบัตรเชิญคืนให้ พลางทำท่าผายมือเชิญ "วันนี้มีแขกผู้มีเกียรติมาเยือน ทั้งสองเข้าไปด้านในแล้วโปรดระมัดระวังคำพูดและการกระทำด้วย"
เมื่อผลักประตูใหญ่เคลือบทองออก สายลมอุ่นที่ผสมปนเปไปด้วยชาวิญญาณและกลิ่นไม้จันทน์ก็พัดเข้าปะทะหน้า สาวใช้ผู้สวมกระโปรงผ้าโปร่งสีม่วงอ่อนคนหนึ่งรออยู่ด้านในประตูนานแล้ว พอเห็นพวกเขาเข้ามาก็ย่อเข่าคารวะทันที
"บ่าวชิงหลิ่ว จะนำทางให้ทั้งสองค่ะ" น้ำเสียงของเธออ่อนโยนดั่งสายน้ำ ผีเสื้อเงินที่ปักอยู่บนเรือนผมสั่นไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหว "งานประมูลยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วยามจึงจะเริ่ม จะไปพักผ่อนที่ห้องส่วนตัวก่อนไหมคะ"