ตอนที่ 377 เช่าบ้าน

ยามอาทิตย์อัสดงลับฟ้า หลินโม่ทั้งสองยืนอยู่ตรงปากตรอกอันเงียบสงบแห่งหนึ่งทางทิศตะวันออกของเมือง พลางพินิจพิจารณาลานบ้านอิฐเขียวตรงหน้า กำแพงลานบ้านไม่สูงนัก ปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์เขียวขจี ต้นพุทราจีนคดเคี้ยวต้นหนึ่งยื่นกิ่งก้านพ้นแนวกำแพงออกมา ผลไม้ดิบห้อยระย้าเต็มกิ่ง

"คือที่นี่แหละครับ" นายหน้าที่พักหยิบกุญแจทองแดงออกมาส่งมอบให้ถึงมือหลินโม่ "ค่าเช่ารายเดือน 20 ตำลึง มัดจำสามจ่ายหนึ่ง น้ำจากบ่อหวานชื่นใจ ต้นพุทราออกผลช่วงฤดูใบไม้ร่วง หวานมากทีเดียวครับ"

หลินโม่ผลักประตูไม้อันด่างพร้อยออก ภาพทิวทัศน์ภายในลานบ้านก็ปรากฏสู่สายตา

ระหว่างช่องว่างของแผ่นหินเขียวกลางลานบ้านมีมอสสีเขียวมรกตขึ้นอยู่ประปราย เหยียบย่ำลงไปนุ่มนิ่มดั่งผืนพรม ใต้ชายคาเรือนหลักแขวนต้นโกฐจุฬาลัมพาตากแห้งเป็นพวง ส่งกลิ่นหอมจาง ๆ ของต้นโกฐจุฬาลัมพาตลบอบอวล ข้างเพิงเตาไฟมีกองฟืนสุมอยู่อย่างเป็นระเบียบ ชั้นบนสุดยังวางไม้สนที่เพิ่งผ่าใหม่ไว้ครึ่งมัด กลิ่นหอมสดชื่นของยางไม้ผสานกับควันจากการหุงต้มอบอวลไม่จางหาย ดอกเบญจมาศป่ากอหนึ่งตรงมุมกำแพงกำลังเบ่งบานเต็มที่ กลีบดอกสีเหลืองทองโบกสะบัดล้อสายลม

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือบ่อหินแห่งนั้น ขอบบ่อก่อขึ้นด้วยหินเขียว ชายขอบถูกขัดถูจนเรียบลื่นเป็นมันวาว เห็นได้ชัดว่าใช้งานเป็นประจำ เชือกบ่อผูกกระดิ่งทองแดงไว้ลูกหนึ่ง ยามตักน้ำจะส่งเสียงใสกังวาน บนผนังบ่อมีพืชจำพวกเฟิร์นเขียวสดขึ้นอยู่สองสามต้น ไหวเอนเบา ๆ ในสายลมอ่อน