ตอนที่ 376 เมืองฉือเซียว

หมอกยามเช้าดุจผืนแพรบางเบา ปกคลุมทางหลวงอันคดเคี้ยว หลินโม่นวดลำคอที่ปวดเมื่อย เงยหน้ามองไปยังเบื้องไกล ในทิศทางที่ดวงตะวันเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า เค้าโครงของหัวเมืองอันสูงตระหง่านค่อย ๆ ปรากฏชัดเจนขึ้น กำแพงเมืองสีเทาดำดุจมังกรยักษ์ยึดครองอยู่บนเส้นขอบฟ้า หอคอยธนูสูงตระหง่านแทงทะลุหมอกยามเช้า ทอดเงามืดยาวเหยียดลงใต้แสงแดดสีทอง

"มีความโอ่อ่ากว่าตำบลจิ่นโจวมากทีเดียว" หลินโม่อุทานพึมพำ น้ำเสียงแฝงการอุทานด้วยความทึ่งอยู่บ้าง

ซูอวี่ฉิงไม่ได้ตอบคำ เพียงกระชับผ้าหยาบที่ห่อหุ้มกระบี่วิญญาณน้ำแข็งไว้แน่นขึ้นตามจิตสำนึก การเร่งเดินทางต่อเนื่องสามวันทำให้ใบหน้าที่ซีดขาวอยู่แล้วของเธอยิ่งดูอิดโรยขึ้นไปอีก มีเพียงดวงตาดุจวารีสารทคู่นั้นที่ยังคงกระจ่างใสดั่งดวงดาว ทอประกายระยิบระยับใต้แสงรุ่งอรุณ

คนสัญจรบนทางหลวงค่อย ๆ หนาตาขึ้น พ่อค้าเร่หาบสาแหรกฮัมเพลงเบา ๆ ผักผลไม้สดในกระจาดไม้ไผ่ยังคงมีน้ำค้างยามเช้าเกาะพราว ขบวนพ่อค้าขี่ม้ากรำแดดกรำฝุ่น ถุงหนังข้างอานม้าทั้งสองฝั่งพองแน่น ครัวเรือนชาวนาที่พาครอบครัวไปด้วยแบกสัมภาระ เด็ก ๆ หัวเราะหยอกล้อวิ่งไล่ล่ากัน ทุกคนต่างมุ่งหน้าไหลมารวมกันในทิศทางเดียวกัน นั่นคือเมืองฉือเซียวอันสูงตระหง่านแห่งนั้น