ตอนที่ 373 หลบหนี

ภายใต้แสงจันทร์สีเลือด ร่างหนึ่งยืนลอยอยู่กลางอากาศ หน้ากากสำริดทอประกายเย็นเยียบเร้นลับในม่านสวรรค์สีแดงคล้ำ หน้ากากนั้นมีรูปลักษณ์ดุร้ายน่ากลัว ตรงหน้าผากฝังอัญมณีสีแดงคล้ำไว้หนึ่งเม็ด หมุนเวียนวงแสงสีเลือดอยู่ใต้แสงจันทร์ ดวงตาทั้งคู่ใต้หน้ากากดุจดั่งกองไฟภูตสองกองที่เต้นระริก กะพริบประกายเย็นเยียบที่ทำให้ใจสั่น

ชุดคลุมเวทสีเลือดตัวกว้างอัตโนมัติโดยไร้ลม ชายเสื้อที่สะบัดพลิ้วแลเห็นอักขระสีทองคล้ำหมุนเวียนอยู่บนเนื้อผ้าอย่างเลือนราง สมบัติเวทรูปทรงระฆังใบหนึ่งโคจรรอบกายเขาราวกับสิ่งมีชีวิต ทอเงาโลหะ แต่อักขระบนพื้นผิวกลับบิดเบี้ยวขยับยุกยิกอย่างพิลึกพิลั่น หัวกะโหลกที่ผูกไว้ตรงปลายสุดของค้อนระฆังด้านในแผดเสียงหวีดแหลมโหยหวนเป็นระยะ โพรงเบ้าตากลวงเปล่าเต้นระริกด้วยไฟภูตสีเขียวเร้นลับ

"แมลงตัวจ้อยสองตัว..." เสียงแหบพร่าดังออกมาจากด้านหลังหน้ากาก ราวกับแผ่นเหล็กขึ้นสนิมสองแผ่นมีแรงเสียดทานต่อกัน พร้อมกับเสียงดังก้องที่ทำให้ขนหัวลุก "ถึงกับหลบระฆังปลิดวิญญาณของเปิ่นจั้วพ้น"

เขาค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น มือข้างนั้นซีดขาวจนเกือบโปร่งใส ทว่าปลายนิ้วกลับทอประกายสีเขียวคล้ำพิศวง ที่กลางฝ่ามือ หยดโลหิตแก่นแท้สีแดงชาดหนึ่งหยดค่อย ๆ ผุดขึ้นมา แลดูแปลกประหลาดพิศวงยิ่งนักใต้แสงจันทร์ โลหิตแก่นแท้ลอยค้างอยู่กลางอากาศ พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นก็แยกออกเป็นเส้นโลหิตเล็กละเอียดดุจเส้นผมหลายสิบสาย