ตอนที่ 368 มุ่งใต้ตามหาสมบัติที่ตกทอด

ริมลำน้ำสาขาของสระน้ำเย็นที่สายน้ำไหลริน หลินโม่เหยียบลงบนหินมอสเปียกลื่น ก้าวตามรอยเท้าของซูอวี่ฉิงอย่างระมัดระวัง ในป่าทึบที่ปกคลุมด้วยหมอกยามเช้า ระยะการมองเห็นไม่ถึงสิบจั้ง แม้แต่เสียงนกร้องก็ยังแว่วมาแต่ไกลอย่างวังเวงเป็นพิเศษ

"ศิษย์พี่หญิง หมอกนี้มีบางอย่างประหลาดครับ" หลินโม่กดเสียงต่ำ มองไปรอบทิศทางอย่างระแวดระวัง "ครึ่งชั่วยามก่อนยังมองเห็นฝั่งตรงข้ามอยู่เลย ตอนนี้กลับ..."

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ซูอวี่ฉิงที่อยู่ด้านหน้าก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน มือขวาของเธอกดไว้ที่ด้ามกระบี่ มือซ้ายทำสัญญาณมือให้เงียบเสียง หลินโม่กลั้นหายใจรวมสมาธิทันที เห็นเพียงหมอกเหนือน้ำเริ่มไหลเวียนอย่างประหลาด ค่อย ๆ จับตัวแข็งกลายเป็นโครงสร้างเป็นลายใยแมงมุมถี่ละเอียด

"เป็นค่ายกลลวงรอยชนิดหนึ่ง" ซูอวี่ฉิงส่งกระแสเสียง "ดูเหมือนไม่ได้จงใจมุ่งจัดการพวกเรา น่าจะมีคนวางทิ้งไว้ล่วงหน้าที่นี่ พวกเราบังเอิญบุกรุกเข้ามา"

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังเตรียมจะอ้อมเส้นทาง ในม่านหมอกพลันมีเสียงกระดิ่งใสกังวานดังแว่วมา สตรีสามคนในชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีเขียวอ่อนก้าวออกมาจากสายหมอก บริเวณเอวของแต่ละคนแขวนกระดิ่งเงินไว้หนึ่งพวง เด็กสาวใบหน้ากลมผู้เป็นผู้นำถือขลุ่ยหยกในมือ ลอบสังเกตพวกเขาอย่างระแวดระวัง