เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เหล่าผู้แสวงเซียนเข้าแถวยาวเหยียด ก้าวขึ้นไปรับการทดสอบทีละคน หลังจากคนส่วนใหญ่ทาบมือลงบนแผ่นศิลา ผิวศิลาก็ทำได้เพียงสว่างวาบขึ้นด้วยประกายแสงริบหรี่ก่อนจะดับลง จากนั้นผู้บำเพ็ญชุดขาวก็จะประกาศอย่างไร้อารมณ์ "ไร้รากวิญญาณ ตกรอบ"
นานๆ ครั้งจะมีคนที่ทำให้แผ่นศิลาสว่างจ้าขึ้นมาอย่างเด่นชัดและยืนยาวไม่ดับลง นั่นจึงถือว่าผ่านการทดสอบและจะได้รับเชิญให้ไปรอคอยอยู่อีกด้าน หลินโม่นับดูแล้ว จนถึงตอนนี้ ในบรรดายี่สิบคนมีผู้ผ่านการทดสอบเพียงแค่เจ็ดคนเท่านั้น
ในที่สุดก็ถึงคราวของเขา หลินโม่สูดหายใจเข้าลึก ก้าวเดินไปยังศิลาทดสอบ เขารู้สึกได้ว่าสายตาของทุกคนล้วนจับจ้องมาที่ตนเอง บุตรของคนงานเหมืองที่สวมเสื้อหนังเก้งเก่าทรุดโทรมคนหนึ่ง กลับสามารถขึ้นมาถึงยอดเขาได้ นี่ก็เป็นเรื่องแปลกประหลาดอยู่แล้วแต่เดิม
ยามที่ฝ่ามือของหลินโม่แนบลงกับผิวศิลาอันเย็นเยียบ ความเปลี่ยนแปลงประหลาดพลันบังเกิด!
ลวดลายบนศิลาทดสอบพลันสว่างวาบขึ้นทั้งหมด แสงทองบาดตาเต็มไปด้วยทั่วทั้งโถงใหญ่ ผิวศิลาสั่นไหวราวกับผิวน้ำ ปรากฏลวดลายดวงดาวนับไม่ถ้วนขึ้นมา และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ แผ่นโลหะในอกเสื้อของหลินโม่พลันร้อนจัดขึ้นมาอย่างยิ่ง ร้อนเสียจนเขาแทบจะส่งเสียงร้องออกมา
"นี่มัน..." เหล่าผู้บำเพ็ญชุดขาวต่างพากันลุกขึ้นยืน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง