กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 แม้แต่ผักเน่าก็ยังเป็นที่ต้อนรับ
เช้าตรู่วันถัดมา หมอกบางยังไม่จาง ถนนหนทางในเมืองหลวงก็อื้ออึงไปด้วยเสียงผู้คนแล้ว
เบื้องหน้าจวนตระกูลเซียว มีคนผู้หนึ่งก้าวพรวดพราดเข้ามา พอเข้าประตูก็ตะโกนเสียงดัง
“ท่านยาย! ท่านน้าสะใภ้! พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง! น้องสาวลูกพี่ลูกน้องทั้งหลาย! ยังไม่ตื่นกันหรือ แดดส่องถึงประตูอู่เหมินแล้วนะ!”
“ใครมาเอะอะโวยวายกัน…” หลัวซื่อเพิ่งดื่มชามื้อเช้าเสร็จ พอได้ยินเสียงก็เดินออกมาดู ครั้นเห็นผู้มาเยือนก็ยกมือกุมหน้าผาก ถอนใจเบา ๆ “เช่อเอ๋อร์ เหตุใดมาแต่เช้าตรู่เช่นนี้ กินมื้อเช้ามาแล้วหรือยัง?”
“กินแล้ว ๆ ท่านน้าสะใภ้ ข้ามาที่นี่ก็เพราะเป็นห่วงพวกท่าน!” มู่หรงเช่อแต่งกายเรียบง่าย ใบหน้าเปื้อนยิ้มสดใส