กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ก่อนพายุจะมา
“เจ้านาย! หากแม่นมเฒ่ารู้ว่าท่านบาดเจ็บเช่นนี้ นางต้องถลกหนังบ่าวเป็นแน่!”
ภายในห้องเทียนหมายเลขหนึ่งของหอเทียนเซียง ฉางเฟิง องครักษ์หนุ่มชุดเขียวร้อนใจจนกระทืบเท้า ขวดยาสมานแผลในมือถูกกำแน่นจนส่งเสียงดังกรอบแกรบ ฉู่หยุนโม่บนเตียงค่อย ๆ ผูกสายคาดเอว สีหน้าซีดขาวไร้แววเจ็บปวด ราวกับบาดแผลฉกรรจ์บนไหล่นั้นเป็นของผู้อื่น
“หุบปาก” เขาไม่แม้แต่จะเหลือบตาขึ้นมอง “หนวกหู”
ฉางเฟิงวางขวดยาลงบนโต๊ะดังปัง จนถ้วยชาสั่นกระทบกัน “ท่านแอบหนีออกไปคนเดียวอีกแล้ว! คราวก่อนก็ทีหนึ่ง คราวนี้ก็อีก!” เขานับนิ้วไปพลาง
“ฉางเฟิง” ในที่สุดฉู่หยุนโม่ก็เงยหน้าขึ้น แววตาเย็นเยียบ “เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว”