กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 เปลวอักษรลามทุ่ง
แสงอรุณเพิ่งเริ่มจับขอบฟ้า เซียวจิ่นหลีก็กำลังฝึกกระบี่อยู่ในลาน
กระบี่ชิงเฟิงกรีดผ่านหมอกบาง ส่งเสียงแหวกอากาศอันคมกริบ นางพลิกข้อมือ ปลายกระบี่ตวัดเป็นบุปผาสีเงินสามดอก นี่คือท่า “หิมะโปรยปลายกิ่งเหมย” ในเพลงกระบี่ตระกูลเซียว เพลงกระบี่ชุดนี้นางฝึกฝนอย่างหนักมาสิบปี ทุกกระบวนท่าจารึกอยู่ในกระดูก
“คุณหนู พ่อบ้านฝูรออยู่ข้างนอกแล้วเจ้าค่ะ” เซี่ยเหอก้าวเข้ามาอย่างแผ่วเบา ในมือถือชาหยุนอู้ที่เพิ่งชงใหม่หนึ่งถ้วย
เซียวจิ่นหลีใช้นิ้วแตะโต๊ะแต่งหน้าเบา ๆ “ให้เขาเข้ามา”
พ่อบ้านฝูก้าวเข้ามาคารวะ “คุณหนู ข้าน้อยจัดการเรียบร้อยแล้ว ส่งจ้าวซานผู้รู้หนังสือไปสำนักศึกษาหลวง รอให้อาจารย์ใหญ่หลัวบรรยายเสร็จ ก็จะกลับมารายงานทันทีขอรับ”