ตอนที่ 160 ทุ่งหญ้าใหญ่สวยมาก! สวยจริงๆ

ณ ส่วนลึกของทุ่งหญ้าใหญ่

อาคารหอพักแห่งหนึ่งของสถาบันวิจัย

ภายในห้อง เงาร่างสูงใหญ่สง่างามสายหนึ่งกำลังนั่งตัวตรงอยู่ข้างโต๊ะหนังสืออย่างเงียบสงบ

ชายหนุ่มมีนิ้วมือเรียวยาวทรงพลัง เขากำลังกุมพู่กันก้มหน้าก้มตาเขียนจดหมาย

บางครั้งเขาจะหยุดพู่กัน เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วเหม่อมองไปยังที่ไกลตา

ไม่รู้ว่าคิดถึงอะไรกัน มุมปากพลันยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เผยให้เห็นรอยยิ้มอันอ่อนโยนละมุนละไม

แสงแดดอบอุ่นอ่อนละมุนนอกหน้าต่างสาดส่องลงบนใบหน้า ขับเน้นให้เห็นรูปหน้าอันหล่อเหลาไร้ผู้ใดเปรียบ

ขณะที่บรรยากาศกำลังเงียบสงบ ประตูห้องพลันถูกเคาะขึ้นมา

ไม่กี่วินาทีต่อมา ใบหน้าอันหล่อเหลาใบหนึ่งก็ชะโงกเข้ามาจากนอกประตู