ตอนที่ 161 โจวชิงหล่างจะได้พบหลินเสี่ยวโต้ว

เมื่อมองทิวทัศน์อันงดงามเบื้องหน้า หลินเสี่ยวโต้วก็สูดลมหายใจเข้าลึก

ในทันใด กลิ่นอายจาง ๆ ของต้นหญ้าและผืนดินก็โชยเข้าแตะจมูก

ความเหนื่อยล้าเดิมทีพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น หลงเหลือเพียงความปีติเต็มเปี่ยมในใจและความตื่นตาตื่นใจต่อทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้

จู่ ๆ หลินเสี่ยวโต้วก็รู้สึกว่า เธอมาถูกที่แล้วจริง ๆ

เธอวางสัมภาระลงเช่นกัน แล้ววิ่งไล่ตามสองคนข้างหน้าไป

เมื่อมองดูแม่หนูทั้งสามคนกระโดดโลดเต้นอยู่บนทุ่งหญ้าเขียวขจี ตาแก่หวังก็หัวเราะจนตาหยีเป็นเส้นตรง

วัยหนุ่มสาวนี่มันดีจริง ๆ เหนื่อยแทบขาดใจกันแล้วแท้ ๆ ยังมีพลังล้นเหลือขนาดนี้

ฟาร์มปศุสัตว์ทุ่งหญ้าใหญ่ได้จัดเตรียมชายชาวมองโกลคนหนึ่งมารับช่วงประสานกับพวกเขา

ชายชาวมองโกลผู้นี้ชื่อปาถู รูปร่างกำยำล่ำสัน ส่วนสูงเกือบจะถึง 2 เมตร

เขามีผิวสีทองแดง ไหล่กว้างแผ่นหลังหนา กล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความห้าวหาญเปิดเผยออกมา