ตอนที่ 159 ไม่รู้โจวชิงหล่างยังจำเธอได้ไหม

ในตำบล ภายในลานบ้านแห่งหนึ่ง

เมื่อเห็นหลินเสี่ยวโต้วเดินเข้ามา พี่เฉิงที่กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ก็ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้ายินดีปรีดา

“น้องพี่น้อง นายมาได้ยังไงกัน เร็วเข้า ๆ เชิญนั่ง!”

การทำการค้ากับคนผู้นี้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ทำให้เขาทำเงินได้มหาศาล

ตอนนี้กระทั่งทางฝั่งเมืองเอกของมณฑลยังต้องมาขอร้องให้เขาส่งของให้ ค่าตัวและฐานะของเขาจึงพุ่งสูงขึ้นมากทีเดียว

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เทพแห่งโชคลาภตรงหน้านำพามาให้ จะไม่ให้ดูแลปรนนิบัติอย่างดีได้อย่างไร

พี่เฉิง: “เสี่ยวซื่อ รีบยกชาดีขึ้นมา!”

หลินเสี่ยวโต้ว: “ไม่ต้องหรอกพี่เฉิง ฉันพูดไม่กี่คำก็ไปแล้ว”

พี่เฉิง: “ได้ ท่านพูดมาได้เลย”

เดิมทีพี่เฉิงยังคงรับฟังด้วยรอยยิ้มแย้ม ทว่าพอได้ยินช่วงท้ายว่าหลินเสี่ยวโต้วจะจากที่นี่ไป