เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 ทำไมถึงว่างเปล่า!
จักรพรรดิหยวนร่วงหล่น จมดิ่งลงสู่ทะเลต้นกำเนิด
ที่นี่ไม่ใช่ทะเลของโลกมนุษย์ และไม่ใช่ผืนน้ำที่ใครรู้จักสักผืนในธารดาราทั่วสรรพภพ
ตัวน้ำเป็นสีเงินขาวเย็นยะเยือก หนักแน่นนิ่งจนน่ากลัว โมเลกุลน้ำทุกโมเลกุลแบกน้ำหนักของต้นกำเนิดมหามรรคาไว้ กดทับกาลอวกาศให้ยุบตัว บดขยี้ลายมรรคจนแหลก
ถ้าเป็นราชันเซียนธรรมดาตกลงไป แค่ชั่วอึดใจเดียว กระดูก ต้นกำเนิด รากฐานมรรคก็จะแตกสลายทีละชั้น แม้แต่วิญญาณแท้ก็ยังเก็บไว้ไม่ได้ ถูกทะเลที่จมดิ่งนี้บดเป็นธุลี ดับสลายไปในกาลเวลาอันยาวนาน
จักรพรรดิหยวนไม่หมุนเวียนพลังมรรคเพื่อต้านทานแม้แต่เสี้ยวเดียว ปล่อยให้ตัวเองค่อย ๆ ร่วงลงไป
ชั้นน้ำแล้วชั้นน้ำเล่าไหลผ่านข้างกายเขา ยิ่งลงลึก แสงยิ่งดับสูญ เสียงมรรคยิ่งบางเบา กาลอวกาศถูกกดจนบิดเบี้ยวเป็นรอยย่น