เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 478 อะไรคือขอบเขตศูนย์!
พอก้าวเท้าเข้าไปในวังวนนั้น จักรพรรดิหยวนก็รู้สึกเหมือนเครื่องพันธนาการทั้งตัวหลุดออกไปหมด ราวกับหลุดออกมาจากบ่อน้ำแห้งที่อยู่มายาวนานแต่โบราณกาล แล้วตกลงไปใต้ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
เท้ารู้สึกหนักลงมา เขาก็ยืนอยู่บนทะเลลึกสีเงินขาวผืนหนึ่ง
ทะเลนี้ทำให้อะไรจมลงไม่ได้ ผิวน้ำเรียบเหมือนกระจกที่ถูกขัดเงามาแต่โบราณ มันประคองเกาะแผ่นดินใหญ่ผืนแล้วผืนเล่าที่กว้างใหญ่ไพศาล ให้ลอยไปมาช้าๆ อยู่กลางทะเล
มหาจักรวาล
จนถึงตอนนี้เขาถึงได้รู้ว่า ที่เรียกว่าจักรวาลหลักนั้น แท้จริงก็คือทะเลแห่งแผ่นดินที่ไม่มีวันสิ้นสุด
น้ำทะเลสีเงินทอดยาวออกไปจนสุดปลายกาลอวกาศ กลางทะเลมีแผ่นดินผืนแล้วผืนเล่าที่ใหญ่จนน่าตกใจจมๆ ลอยๆ อยู่ แค่ผืนเดียวก็เท่ากับหนึ่งในสามของอาณาเขตโลกจริงแล้ว
บนแผ่นดินนั้น ชีพจรมังกรพาดยาวเหมือนกระดูกสันหลัง ทะเลสาบใหญ่เงียบราวกับกระจกใส พลังต้นกำเนิดข้นจนเกือบแข็งเป็นเนื้อเป็นตัว กลายเป็นหมอกไหลไปมา
บ้างก็ค่อยๆ ล่องไปในทะเล บ้างก็ชนกัน แล้วก็ถูกกฎของมหามรรคาที่มองไม่เห็นดันออกจากกัน ราวกับแผนที่ดวงดาวอันกว้างใหญ่ที่ก่อรูปมาชั่วนิรันดร์ หมุนวนไปช้าๆ ตามกฎเกณฑ์ที่ไม่มีใครรู้