เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 480 ฝ่ามือดับสูญ
จักรพรรดิหยวนถอนหายใจเบา ๆ ไม่คิดสืบสาวต่อ
'เต๋าบังคับให้ไปหาไม่ได้ หลักเหตุผลก็เค้นเอาไม่ได้ คิดไม่ออกก็วางไว้ก่อน'
เขาก้าวเท้าออกไปก้าวเดียว ทะยานข้ามระยะทางไกลเกินจะนับ ทะลุออกจากทะเลต้นกำเนิด ขึ้นไปยืนบนยอดสูงสุดของฟากฟ้าสีหมอง
เหนือท้องฟ้า รอยแยกมหึมาที่กินยาวไปทั้งสายตาก็แผ่กว้างออกมาอย่างน่าสะพรึง
สสารเน่าเปื่อยอันเป็นลางร้ายไหลบ่าเหมือนน้ำตกสีดำ ไม่ขาดสายจากรอยแยกเข้าสู่มหาจักรวาล พร้อมเสียงคำรามของสัตว์ประหลาดเน่าคลุ้งนับไม่ถ้วน ทั้งเสียงอึงมี่และความแค้นเคือง อบอวลไปด้วยกลิ่นอายที่พร้อมทำลายทุกสิ่ง
นั่นคือประตูของหายนะทั้งปวงในมหาจักรวาล ความร้ายกาจซึมเข้ามาจากแดนร้างว่างนอกจักรวาล ปล่อยพิษทำลายทุกแดน
จักรพรรดิหยวนไม่ลังเล ก้าวตรงเข้าไปในรอยแยกเน่าเปื่อยนั้น