เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 435 จักรพรรดิสวรรค์ พอเถอะ!
นรกราวกับอยู่ในอีกมิติหนึ่ง
ฟ้าและดินที่นี่ไม่มีพระอาทิตย์และพระจันทร์หมุนเวียน ไม่มีดวงดาวส่องแสง ท้องฟ้าตลอดกาลถูกหมอกเทามืดครึ้มปกคลุมไว้ไม่เปลี่ยน
ไอหมอกชั้นแล้วชั้นลอยอยู่ทั่วฟ้าชั้นเก้า ค่อย ๆ หมุนวนไหล ราวกับคลื่นขุ่นในทะเลลึกที่หยุดนิ่งมาตั้งแต่โบราณ หนักอึ้ง เงียบตาย กดทับทั้งฟ้าและดินจนแทบหายใจไม่ออก
แต่ผืนดินนรกอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตกลับไม่ได้เงียบตายและว่างเปล่าเลย
เมืองประหลาดสูงตระหง่านทีละเมืองผุดขึ้นจากพื้นดิน ยืนค้ำฟ้าแผ่ขวางไปทั่วผืนดินอันกว้างใหญ่
เสา คาน และกำแพงของเมืองล้วนก่อขึ้นจากกระดูกแห้งของอสูรยักษ์โบราณนับไม่ถ้วน ตัวเมืองสีดำทะมึนบิดเบี้ยวและน่ากลัว ลวดลายดุร้ายราวกับสัญลักษณ์ของอสูรนรก เมืองแต่ละเมืองราวกับสัตว์อสูรคลั่งดึกดำบรรพ์ที่หมอบซุ่มมาหมื่นยุคและคอยมองลงมายังผืนดิน แผ่ครอบสี่ทิศและข่มขวัญทั้งแปดสารทิศ
ระหว่างเมืองกับเมืองมีหมอกเทาไหลท่วม กลายเป็นทางมืดที่เชื่อมฟ้ากับดิน ในหมู่หมอกที่ลอยขึ้นลงนั้นมีเงาร่างประหลาดคลุมเครือนับไม่ถ้วนค่อย ๆ เคลื่อนไปอย่างไร้เสียง ไร้ร่องรอย แต่ซ่อนเจตนาฆ่าไว้ไม่สิ้นสุด
นี่คือสิ่งมีชีวิตพื้นถิ่นดั้งเดิมของนรกแห่งนี้—พวกประหลาด
พวกมันมีรูปร่างสารพัดนับพันแบบ ล้วนน่าเกลียดน่ากลัว