เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 จงปรากฏกาย ออกมาสู้ตายกับข้า
ภายในย่านตลาด
ชูโยวเวยยืนอยู่บนยอดหอหินที่ก่อขึ้นมาชั่วคราว ร่างกายสะอาดผ่องราวกับไร้ธุลี เงยตามองราชยานของจักรพรรดิสวรรค์องค์สูงสุดที่ลอยอยู่เหนือทะเลเมฆ
เทพยดาทหารสามพันนายสวมเกราะถือหอกทอง เงาหอกทองสะท้อนท้องฟ้ายาวหมื่นยุค รัศมีเซียนซ้อนกันเป็นชั้น ๆ รายล้อมอยู่รอบ ๆ บารมีจักรพรรดิทอดลงมา กดทับทั้งสรวงสวรรค์จนสรรพหมื่นมรรคาแห่งฟ้าดินต้องก้มหัว
แววตาของนางเย็นใส แฝงความผันแปรว่างเปล่ามาหมื่นยุค เปลวแสงน้อย ๆ ในดวงตาวูบวาบไม่คงที่ ราวกับมองทะลุความพลิกผันของกาลเวลาและความลับของโลกไปหมดแล้ว
เนิ่นนาน นางค่อยเผยอริมฝีปาก เสียงต่ำแผ่ว ปนความถอนใจไม่รู้จบ พึมพำกับตัวเอง “เจ้าไต่ขึ้นถึงยอดสูงสุดของจักรพรรดิสวรรค์แล้ว กุมอำนาจฟ้าดินไว้ในมือ ก็ควรจะรู้ว่าบิดาผู้ให้กำเนิดของเจ้าตอนนี้ตกอยู่ในที่คับขัน ต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสอยู่ในกรงขัง”
พอสิ้นคำ ร่างนางก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า กลายเป็นลำแสงเรืองรองเลือนราง ฉีกชั้นเมฆเหนือย่านตลาดขาดเป็นทาง ตรงดิ่งไปยังราชยานที่กดทับเก้าชั้นฟ้านั้น
ทางเซียนกว้างใหญ่ อำนาจจักรพรรดิไร้ขอบเขต แต่ร่างของนางเด็ดเดี่ยว ไม่หวั่นเกรงบารมีฟ้าสูงสุดเลย
แต่เมื่อยังห่างจากราชยานอยู่ร้อยจั้ง อากาศก็แข็งค้างขึ้นมาทันที เงาร่างใหญ่โตสองร่างปรากฏขึ้นอย่างไร้เสียง