เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 พวกเจ้ากล้าลงมือกับข้าหรือไง
จักรพรรดิหยวนยืนเอามือไพล่หลังอยู่กลางอากาศ มองออกไปไกลยังวังวนบรรพกาลมหึมาที่หมุนวนไม่หยุดกับเสาสวรรค์สยบโลกต้นนั้น แววตาเรียบนิ่งไร้ระลอก แต่ซ่อนพายุเมฆแห่งหมื่นยุคไว้ข้างใน
ทั่วทั้งแปดทิศ มีเสียงแก่ ๆ ทุ้ม ๆ คลุมเครือ ดังออกมาจากส่วนลึกของความว่างเปล่าครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนฝุ่นที่ถูกแช่แข็งมาหมื่นยุคถูกปัดให้ฟุ้งขึ้น มาพร้อมคำเตือน มาพร้อมความหวั่นเกรง และมาพร้อมท่าทีต่ำลงอย่างไม่เต็มใจนิด ๆ
“จักรพรรดิสวรรค์ ท่านสำแดงอำนาจไปทั่วทุกชั้นฟ้าแล้ว ชื่อเสียงก็สะเทือนทั้งอดีตและปัจจุบัน จะไปยึดติดกับสิ่งไร้ชีวิตเพียงต้นเดียวนี้ทำไม”
“แดนนรกนี้แต่เดิมก็เป็นกรงที่ตกทอดมาจากยุคบรรพกาล เสาสวรรค์กดทับคนที่ไม่ควรได้ออกมาสู่โลกอีกคนหนึ่งไว้ ถอนมันไปมีแต่ภัย ไม่ใช่บุญ”