กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ไทเฮา แผนการของอวิ๋นลั่วหลี
ตำหนักไทเฮา
ในตำหนักมีกลิ่นธูปหอมลอยอ้อยอิ่ง
อวิ๋นลั่วหลีเอนกายบนเตียงนุ่ม กำลังเปิดตำราโบราณเล่มหนึ่งอยู่ ปลายนิ้วลูบผ่านกระดาษที่เหลืองกรอบ กิริยาสง่างามราวกับกำลังลูบแก้มคนรัก
“ไทเฮา”
เสียงของจื่อหวนสาวใช้ดังมาจากนอกตำหนัก เบามาก แต่แฝงความรีบร้อนที่แทบจับไม่ได้
อวิ๋นลั่วหลีไม่ได้เงยหน้า “เข้ามา”
จื่อหวนผลักประตูเข้ามา ฝีเท้าเบาที่สุด
นางสวมชุดในวังสีเขียวอ่อน ผมหวีเรียบไม่ผิดแม้เส้นเดียว ตอนก้มสายตาลงดูอ่อนโยนว่าง่าย แต่พอเงยหน้าขึ้นมองคน กลับเหมือนมีดที่จุ่มน้ำแข็งมา
“ฝ่าบาทออกจากฌานแล้ว” จื่อหวนหยุดอยู่ห่างจากเตียงนุ่มสามก้าว โค้งตัวรายงาน