เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ถึงเวลาต้องเก็บกวาดราชสำนักนี้เสียที
ประตูใหญ่ห้องปิดด่านเลื่อนเปิดออกเงียบ ๆ ไม่มีเสียง
แสงยามเช้าไหลบ่าเข้ามาราวกับน้ำตก
ฉินหยวน — ไม่สิ จักรพรรดิหยวน — ก้าวออกมาช้า ๆ แสงตะวันตกลงบนชุดจักรพรรดิสีดำสนิทของเขา ลวดลายทองเลื่อมพลิ้ว แต่ไม่มีเงาของความอ่อนน้อมยอมจำนนเมื่อครั้งก่อนเหลืออยู่อีกแม้แต่น้อย
เขายืนอยู่บนยอดสูงสุดของวังสวรรค์ มองลงไปยังดินแดนที่เป็นของเขา
เบื้องหน้าคือวังสวรรค์อันกว้างใหญ่ราวแดนสวรรค์
ตำหนักเรือนต่อเนื่องกันเป็นแนวยาว เกาะลอยลอยอยู่กลางอากาศ น้ำพุวิญญาณและน้ำตกไหลเป็นสายเงินห้อยลงมาจากท่ามกลางหมู่เมฆ
หมอกเช้ายังไม่จาง ลอยอ้อยอิ่งอยู่ระหว่างกระเบื้องแก้วกับเสาระเบียงหยกขาว ฝูงนกกระเรียนสวรรค์บินผ่านไป ร้องเสียงกังวานใส
สายตาของเขากวาดผ่านไปทีละแห่ง ๆ