กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 หวังป๋า! ในท้องพระโรง
วันรุ่งขึ้นมาถึงอย่างรวดเร็ว
พอระฆังยามเช้าดังขึ้นครั้งแรก หวังป๋าก็ตื่น
เขานอนมองเพดานเตียงแกะสลักลายอย่างเหม่อลอยอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นมา
นอกหน้าต่างยังมืดสลัว มีเพียงขอบฟ้าทางตะวันออกที่เริ่มขาวจาง ๆ
“แม่ง ต้องเข้าเฝ้าตั้งแต่หกโมงครึ่ง” เขาบ่นพึมพำขณะสวมชุดขุนนาง
หนึ่งปีแล้ว
เขาข้ามมายังโลกนี้ครบหนึ่งปีเต็มแล้ว
หวังป๋ายังจำได้ว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
คืนนั้นเขากำลังส่งอาหารอยู่ ตอนขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าเลี้ยวตรงหัวมุม ก็ถูกรถบรรทุกที่เสียการควบคุมชนจนกระเด็น