กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366 แขวนเนื้อรมควัน
ตายอีกแล้ว!
ทรมานเหลือเกิน
หยาดเหงื่อเย็นเยียบหยดแล้วหยดเล่ารินไหลลงมาจากหน้าผากของเข่อเล่อจีชื่อปู้เจียปิง
ยามที่เขาลุกขึ้นมาจากแคปซูลเล่นเกม ยังคงสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ถูกพลังจิตบดขยี้โดยตรง แล้วร่างกายก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ จากภายใน
ช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
ไม่รู้จริงๆ ว่าผู้เล่นพวกที่เที่ยวร้องป่าวว่าจะเปิดรับความรู้สึกเจ็บปวดเต็มร้อยทำกันได้อย่างไร