กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 จากไป
ดาวคราม
เส้นผมของอ้ายลี่ซือยังคงยุ่งเหยิงทิ้งตัวลงปรกด้านหลังศีรษะ
เป็นสีเขียวขจีไปทั้งแถบ
ยามนี้นางกำลังวิ่งกระหืดกระหอบมุ่งหน้าไปยังห้องพักของเว่ยหยวน
เพิ่งก้าวเข้าไป ก็เห็นเด็กหนุ่มกำลังลูบคลำสมองกลบนข้อมืออยู่ สีหน้าไม่อาจมองออกถึงอารมณ์ยินดีหรือโกรธเกรี้ยวใดๆ
เพียงแต่ดูเคร่งขรึมกว่ายามปกติอยู่บ้างเท่านั้น