กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 367 ข้ามาเพื่อเข้าร่วมครอบครัวใหญ่นี้
ทั่วทั้งร่างของโทวโหยวผัวขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย เหลือเพียงลูกตาเท่านั้นที่ยังพอกลอกไปมาได้
ทว่าระยะที่ลูกตากลอกมองได้นั้นแคบเกินไป เขารู้สึกอึดอัดคับแคบอยู่บ้าง จึงตัดสินใจเปิดมุมมองบุคคลที่สามในหน้าต่างเกม แล้วกวาดสายตามองไปรอบด้าน
เริ่มตั้งแต่ซิงเฉิน ผู้เล่นเก่าทุกคนที่รวบรวมทรัพยากรจนบรรลุถึงขั้นสิบได้ ต่างเรียงแถวหน้ากระดาน ถูกแขวนห้อยต่องแต่งไว้ราวกับเนื้อแดดเดียวที่ตากอยู่บนราวไม้ไผ่
พวกมันแกว่งไกวไปข้างหน้าตามการเคลื่อนไหวของราชันแมลงกว่างหาน