เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 เหตุใดท่านจึงลูบเทพโพธิสัตว์บนกระหม่อมของข้าเล่า?
ประสิทธิภาพของโครงข่ายแช่แข็งนั้นรวดเร็วฉับไวยิ่งนัก
เพียงชั่วพริบตาเดียว อันเยวี่ยเซิ่งอินก็ไม่อาจขยับเขยื้อนกายได้อีกต่อไป
ทั่วทั้งร่างของนางเปล่งประกายแสงสีฟ้าเยือกแข็งออกมา จากนั้นจึงถูกเชือกพลังงานมัดตรึงไว้ที่ด้านหลังของเรือรบ
"เหล่ามนุษย์ที่จะเดินทางไปประลองยังวิทยาลัยเจ้าดินแดน อย่ามัวชักช้าอยู่เลย รีบขึ้นเรือรบมาโดยเร็ว" อ้ายลาเค่อทอดสะพานเทียบเรือลงมา
เหล่าผู้เล่นเก้าร้อยอันดับแรกต่างยืดอกเชิดหน้าอย่างภาคภูมิ พลางโบกไม้โบกมือให้แก่ผู้ที่ไม่ได้รับเลือกซึ่งอยู่เบื้องหลังไม่ขาดสาย
เดินไปเพียงสองก้าวก็ต้องหันกลับมาโบกมือลาอีกครา
มิรู้ว่าผู้ใดเป็นคนเริ่มก่อน
พวกเขาเริ่มส่งเสียงขับขานบทเพลงเบาๆ ขึ้นมา:
"ลาก่อนสหายเอ๋ย ค่ำคืนนี้ข้าจำต้องล่องเรือไกล"